HET AFSCHEID.

Dag allemaal,

De hele dag was ik met het repareren van de kinderstoelen bezig. Natuurlijk niet zelf maar een beetje regelen. En ze hebben echt hun best gedaan in de workshop. Een wat grotere jongen zat op een wat slechtere stoel. Hij was zo blij met de nieuwe zitting en rugleuning. Thank you, thank you. En dan springen me bijna de tranen in de ogen. De stoel van Rogers wordt morgen gerepareerd. Ook een nieuwe zitting en rugleuning met een klaptafeltje. Vanmiddag ging die stoel al naar de workshop en Rodgers zit voor vanmiddag en morgen aan de tafel. Ik zag hem genieten en spelen met "de kaarten". Eigenlijk is die tafel te laag voor hem, anders kon hij daar altijd zitten.

En toen was er vanmiddag toch weer een traktatie. Nu banaantjes, die kleine. Die zijn echt lekker. Veel smaak. Dat was dus weer delen en genieten. Het blijft tot op het laatst allemaal heel bijzonder. De blijheid en de dankbaarheid. Blij met iets wat ze bijna nooit krijgen. Dankbaar voor alles wat ik hier mag doen. Ze noemen het met regelmaat. En ik kan niet genoeg mijn sponsors bedanken die dit allemaal mede mogelijk hebben gemaakt.

Ook gaf ik een meisje van de training nieuwe teenslippers. Ik had ze voor mezelf gekocht maar eigenlijk te klein. Ze was en is er zo blij mee. Ze grijnsde van oor tot oor en liet ze overal zien. Ze gingen gisteravond mee naar bed. Onder de dekens. Ze was bang dat iemand ze weg zou nemen. En dan op nieuw raak ik ontroerd. Met zo weinig zijn mensen hier enorm blij te maken.

Vandaag werd een gebed verhoord. Vandaag werden meerdere gebeden verhoord. Het was fijn, ontroerend, prachtig. Alles tegelijk. Gisteren kwam hier een mazungu, een blanke man uit Duitsland. Hier een behoorlijk eind vandaan is hij verbonden aan een organisatie. Het precieze daarvan begreep ik niet helemaal. Maar hij had van ons prachtig centrum gehoord. Hem was verteld over Nyabondo, ons mooie centrum. Dat hier zoveel goeds gedaan wordt en waar meerdere mensen en kinderen met beperkingen opgevangen worden, behandeling en therapie krijgen. Hij wilde het met eigen ogen zien. Hij kreeg een rondleiding en sprak met Sr. Ludovena. Zij vertelde hem van de problemen die momenteel spelen. Over de problemen met de salarissen. Over de problemen met het kopen van o.a. voedsel en medicijnen. Omdat ik hier ook rond loop maakte ik ook een praatje met hem. Mazungu ontmoet een mazungu. Ik word er dan vaak bij gevraagd. Hij vroeg mij ook allerlei dingen. Omdat ik hier al veel langer kom en van de problemen hier op de hoogte ben vertelde ik hem daarover ook het een en 't ander. Alles maakte indruk op hem. Veel indruk bleek later. Vandaag was hij er weer. Een alleraardigste man. Of ik ook weer even naar kantoor wilde komen voor een gesprek. Hij vroeg mij opnieuw wat mijn ervaringen hier waren en zijn en of het centrum te vertrouwen is. Ik kon daar alleen maar volmondig ja op antwoorden daarbij wat voorbeelden noemend. En nu komt het... deze man vertelde enorm onder de indruk te zijn van al het mooie werk hier en gaat aan ons mooie centrum voedsel doneren. En niet een klein beetje. Veel voedsel zoals balen rijst, veel containers olie, veel balen suiker, bonen, mais en meer. Zaterdagmorgen wordt het bezorgd. Samen met anderen komt deze man dan weer op bezoek. Sr. Ludovena wist niet hoe ze het had. Ze kon even niets zeggen. Ze was met stomheid geslagen en diep onder de indruk. Haar dagelijkse gebeden werden verhoord. Een zakdoek kwam er bij te pas. Dit ontroerde mij enorm. Ook bij mij sprongen de tranen in de ogen. En ik kon ook alleen maar zeggen:" Thank you, thank you so much". Wat ben ik hier blij mee. Wat een blijdschap heeft deze man hier gebracht.

Vandaag was mijn laatste volle dag hier. Morgen vertrek ik. Met een heel blij gevoel omdat de zorg om het kopen van voedsel wat afgenomen is. Maar vooreerst vandaag. Vanmorgen vroeg voor het laatst achter op de piki-piki motor naar Sondu. Voor het kopen voor nog wat pampers en voor geld opnemen voor de reparatie in Eunice house. Jim kan daar maandag a.s. al beginnen. Om negen uur was ik terug om te helpen met de kinderen naar buiten te brengen voor een uurtje zon. Daarna was het breaktime, een bijzonder uurtje met veel medewerkers. Er was thee met mandasies. Ter gelegenheid van mijn afscheid waren die voor deze keer vanmorgen gebakken .Ik werd aan alle kanten bedankt en moest ook vooral alle sponsors in Nederland bedanken en de groeten overbrengen. En kreeg veel cadeautjes, zoveel dat ik het niet allemaal mee naar huis kan nemen. Mijn koffer zit al behoorlijk vol met de baskeds die ik meeneem voor de verkoop. Ik moet hier noodgedwongen wat achter laten in mijn metalen kist. Het is niet anders. Daarna heb ik alle medewerkers verrast met een klein pakketje met daarin een pen, een stukje zeep en een keyhanger. Het werd in dankbaarheid aanvaard. Daarna was het lunchen bij en met mijn kinderen. Toen een poosje naar de grote meiden waar ik weg geroepen werd voor het hele bijzondere gebeuren van vanmiddag. Toen nog een poosje zitten kleuren met de kleintjes, een rondje gelopen over het marktje nabij en toen was het al bijna weer tijd voor het avondeten. Nu zit ik hier in mijn bed dit verhaal te schrijven. Met heel veel verwondering en dankbaarheid.

Heel goed geslapen. De beste nacht van alle nachten. Mijn huisje is opgeruimd. De koffer is gepakt. Mijn metalen kist is dicht. Nu nog even lezen voor ik naar de kinderen en grote meiden ga. De ochtend is nog voor hen. Om half twee vertrekken we vanaf hier. Jim en Sr. Ludovena brengen me weg.

En dan zit ik inmiddels op het wachten in gate 4 van de airport in Kisumu. Het duurt nog even voor mijn vliegtuig vertrekt. Ik laat me altijd vroeg hier naar toe brengen omdat ik lang geleden mijn vliegtuig hier heb gemist vanwege het te laat afzetten door Jim. Ook wil ik hier liever ook geen thee meer drinken. Daarmee stel je het afscheid alleen maar uit. Vanmorgen dus nog even naar de kinderen en grote meiden geweest. Nog samen met ze thee gedronken, een spelletje gedaan. Toen ik daarna weg was heeft teacher Rachel vertelt dat ik vandaag weg ga. En daarna nog hier en daar afscheid genomen. Het is vandaag een feestdag in Kenia. Daarom heb ik vele medewerkers gisteren al dag gezegd. Vandaag dus nog de kinderen. Mensen op kantoor. De caretakers en nog een paar. Het was niet gemakkelijk . Telkens even diep zuchten. Later ben ik voor de laatste keer naar de kinderen gegaan. In mijn reis tenue. Alle kinderen even bij naam noemen en een aai over de bol geven. Voor de kinderen heb ik nog een pot pindakaas, mijn restant margarine en een grote zak nibbit chips achter gelaten. Voor de twee grote jongens nog een mooie auto. Later kreeg ik een filmpje door teacher Rachel gemaakt. Een filmpje met daarin een dank je wel for all what you did to us. Toen nog naar Edwin waarmee ik elke avond een spelletje Uno speelde. En toen werd ik bij Sr. Ludovena geroepen. Ze had samen met Pamela iets voor mij gekocht. Twee slobber broeken soortgelijk aan die ik heb. Daar ben ik echt blij mee. Ze hebben daarvoor echt moeite gedaan en Sr. weet dat ik die leuk vind. Daarna naar mijn huisje. De laatste dingen doen. De koffers dicht de en de metalen kist dicht. Toen veel te vroeg klaar natuurlijk en was het wachten op Jim en Sr. Ludovena. Ook kwam Pamela nog afscheid nemen. Ik raak continue ontroerd van al dat afscheid nemen. De meiden van de training stonden allemaal buiten om dag te zwaaien. Voor het inchecken hier afscheid van Sr. Ludovena en Jim genomen. Aller hartelijks. Jim maakte nog een paar foto's van ons. En Sr. van Jim en mij. En toen was er opnieuw een hug en afscheid en vertrokken ze. Het laatste wat ik van deze lieve vrienden zag.

Nu zit ik hier dus te typen. Nu al met heimwee in mijn hart. Maar het is ook goed om weer naar huis te gaan. Gelukkig is er watsapp en kan er gratis gebeld worden by Facebook. Ze hebben het hier vaak gezegd gisteren en vandaag. Ik moet vooral iedereen bedanken voor de hulp en de donaties. Zonder dit had ik hier niet zoveel kunnen doen. Ook krijgen jullie allen de hartelijke groeten van iedereen. Ook al kennen jullie ze niet. Maar nu misschien wel een beetje. Ik ga naar huis. Straks een binnenlandse vlucht naar Nairobi. Daarna is het een stukje lopen naar de internationale luchthaven aldaar. Vannacht om 24 uur vertrekt mijn vliegtuig naar Amsterdam. Dit is vooreerst het laatste verhaal. Allen enorm bedankt voor de donaties, voor het sparen en van de flessen en meer. Dank je wel allen die mij hebben geholpen dit prachtig centrum Nyabondo in Kenia te helpen. Het was en is enorm nodig.

Hartelijke groeten van mij,

Ineke