WEER HEEL VEEL MEEGEMAAKT.

Hoi allemaal,

En toen was het opnieuw tijd om naar Sondu te gaan. En ik kwam er weer eens achter dat afspraken op het laatste moment altijd kunnen veranderen. Eerst zouden we om negen uur vertrekken. Toen werd het tien uur en uiteindelijk was het elf uur toen we wegreden. Ook dit is Kenia. Tijd is een breed begrip. Nu met Victor een van de chauffeurs van het centrum. Hij gaat met regelmaat naar de grote markt in Sondu om voedsel te kopen. Ik kon en mocht mee omdat we van 'mijn' geld gingen besteden. Op in de gele wagen van het centrum. Op naar Sondu. Naar de grote groente, fruit en warenmarkt. De grootste van de omgeving. En het was daar prachtig. Wat een mensen. Alles loopt, roept en praat door elkaar heen. Wat een handel bedrijven. Prachtig om daar tussen te lopen. Soms hoor ik ineens mazungu (blanke), are you back?Mazungu, how are you? Ze herkennen me af te toe van andere jaren. Vaak is het gewoon groeten en 'goodmorning, how are you' roepen. Ik hoefde daar niets, ging alleen mee om te kijken om dat 'mijn'geld uitgegeven zou worden. Eerst naar de bakbananen. Grote bananen aan een stam. Victor is goed in handel te bedrijven. Ook hij probeerde flink af te dingen. Daarna naar de witte kolen. Die lagen hoog opgestapeld voor de verkoop. Ook hier was het weer afdingen. Toen naar de' small fish' (zoute kleine visjes) die ik echt niet lekker vind. Maar ze blijken gezond en alle Kenianen vinden ze wel lekker. Ook daarvan werd flink ingekocht. En daarna nog een hele boel eieren. Wat was het daar leuk tussen al die mensen, gewoon rondlopen en er gewoon zijn. De meeste waren werden hier vanaf een doek de grond verkocht. Kraampjes zag ik weinig. Ook overal weer piki-piki's, houten kruiwagens, veel kinderen en vooral vrouwen die hun handel aanprezen en probeerden te verkopen. En nogmaals, daar mocht ik gewoon tussen lopen. Ik voelde me gezegend.

En deze nieuwe week begint ook al weer met iets bijzonders. Vandaag ben ik met de matattu en bodo-bodo (fietstaxi) naar Kisumu gegaan om daar Merchie en twee van haar kinderen te zien. Merchie is de vrouw van Jim die hier werkt. Samen woonden ze met hun kinderen lang op het centrum. Nu wonen ze in Kisumu. Jim heeft ook nog een plek hier op het centrum. Salie klom als jong meisje vroeger wel eens bij mij in bed als ik middags soms even lag te rusten. En ze speelde in die tijd met regelmaat bij mij. Ik ben haar altijd blijven volgen. En de jongste dochter, Ineke Akoth, is een guitig, gezellig lief kind van nu 7 jaar. Ze is naar mij vernoemd en dat schept een band. We hadden afgesproken elkaar op een bepaalde plek te ontmoeten. Een fijn weerzien volgde. Ik was al vroeg in Kisumu dus voldoende tijd om eerst voor en lunch te zorgen. Weer yoghurt, mandasie's, cakejes en wat te drinken. Maar in een klein winkeltje ook kraaltjes in de Keniaanse kleuren gekocht met visdraad en sluitingen. De meiden van de training maken hier sieraden van. Toen Merchie en haar kinderen er waren volgde er dus een warm weerzien en vervolgens zijn we naar het park midden in Kisumu gelopen. Veel ruimte om onder de bomen bij elkaar te zitten. Het was heel leuk om Salie weer te zien en spreken. Vorig jaar kreeg ze daar van de teacher op school geentoestemming voor. Maar nu was ze thuis. Ook vreemd op een doordeweekse dag!Al heel snel vertelde Salie dat ze van school naar huis was gestuurd, omdat het schoolgeld nog niet betaald was. En dan komt het probleem van het centrum Nyabondo weer om de hoek kijken. Minder patiënten, minder inkomsten, geen salarissen, geen schoolgeld. En dat allemaal omdat de regering regels maakt waardoor mensen en private instellingen in de problemen komen. Ik wil het graag oplossen en ga Jim, haar vader morgen wellicht heel blij maken. Ondanks dat hadden we een geweldige middag. Lekker eten, lekker kletsen en natuurlijk had ik ook voor hen van alles meegekomen. Ineke Akoth was heel blij met haar nieuwe jukje. Ze wilde hem gelijk aan. Blij met de kleurpotloden, blij met een houten puzzel, blij met schooletuis, blij met een pen. En dat alles van de kringloopwinkel. Wat wij weg doen vindt hier een nieuw leven. Ineke sprong een gat in de lucht toen ze haar andere nieuwe kleren zag. Een rokje, een T-shirt en een spijkerbroek. Deze laatste kocht ik op een rommelmarkt voor 50 cent. En ze vond het geweldig.Zo mooi om te zien. En Merchie blij met een portemonnee. Salie blij met een sjaal en ook met kleurpotloden. Voor heel weinig zijn mensen gelukkig te maken en dat maakt mij dan weer dankbaar dat ik mag helpen en dit mag doen. En natuurlijk hebben we ook weer foto's gemaakt ter herinnering aan deze mooie dag. Ik ben er blij mee. Het was heel fijn hen allen weer te zien.

Nadien ben ik gaan lopen naar de mattatu station en vervolgens naar de masaimarkt om daar wat inkopen te doen voor thuis. Dingen die ik cadeau wil geven maar ook wil proberen thuis te verkopen. Voor mijn goed doel...Nyabondo. En ze kenden me ook daar natuurlijk weer terug. Ik loop daar ook al zolang. En ik ben geslaagd. Elly, ook voor jou hoop ik. En toen weer terug. De hele lange rit naar huis. Om vier uur was ik terug na een welbestede heerlijke dag.

En toen nog maar even weer naar de kinderen. Ik praat steeds over kinderen maar ondertussen worden die ook allemaal ouder. Ze zijn qua leeftijd niet goed in te schatten omdat de meesten altijd in een stoeltje of de grond zitten of op een matras liggen. Maar ze zijn ouder als ze lijken. Voor mij blijven het kinderen.

Ik heb toch wel weer veel nieuwspeelgoed meegebracht. De kinderen zijn blij met de kaarten zoals die van memorie en domino. Het liefst van hout omdat die gemakkelijker voor hen te hanteren zijn en langer mee gaan. Of autootjes voor de jongens. Met ingewikkeld speelgoed weten ze niet mee om te gaan. Spelletjes begrijpen ze niet. De eenvoudigste puzzel is te moeilijk. De memoriekaartjes/plaatjes leggen ze gewoon naast elkaar neer en bekijken vooral de afbeeldingen. Stapelbekers zijn ook in trek en natuurlijk de yoghurt bekers. Nu stapelen ze nog steeds die van het vorig jaar. Ik bracht dus weer veel mee. Ook weer allemaal van de kringloop. Niet alleen voor 'mijn' kinderen. Ook geef ik hier en daar weg aan kinderen van het personeel en familie ven de Inekes. En een paar ballen liggen er ook nog steeds. Niet helemaal vol meer met lucht maar dat kan niet deren. Ze gooien of rollen ze voor zover dat lukt gewoon naar elkaar of ik help ze een handje. Het is bijzonder deze kinderen te zien met iets zeer simpels waar ze zich heel best mee kunnen vermaken. Te zien hoe blij ze er mee zijn. De playmobiel poppetjes zijn er ook nog steeds. De een mist een hoofd, de andere een arm maar ze blijven ze ondanks dat telkens weer rechtop zetten. Zo is er veel eenvoudig speelgoed waar ze elke keer weer mee bezig gaan. Zo mooi om dat allemaal te zien.

En inmiddels ben ik hier alweer een week maar het voelt veel langer. Alle dagen zijn gevuld met veel bijzondere momenten. Ik voel me gezegend dat ik hier mag helpen, dat ik hier gewoon mag zijn, dat ik er hier gewoon bij hoor en dat ze me op handen dragen. Het is heel fijn om te terug te zijn. Het is fijn om waar nodig ook financieel te mogen bijspringen. Bij vrienden op het centrum die het niet breed hebben.

Er zijn veel mensen die hier lezen en ook met regelmaat reacties plaatsen. Blijf lezen want elke dag gebeurt er weer iets anders. Er is zoveel te melden. A.s. vrijdag ga ik met Jim en Sr.Ludovena naar Kisumu om spullen voor het centrum, die hard nodig zijn, te kopen. Wol voor de meiden van de training om breien te leren. Dekens. Materialen om kleding van te naaien. Stoffen om lakens van te naaien. Cover materiaal voor de matrassen van de grote meiden. En ondertussen heb ik ook al aardig wat gekocht van het sponsorgeld zoals de kralen, materialen om manden van te maken, pampers, maandverband en voedsel. Kleine dingen zoals schoolkrijt, stoffer en blik, wat schoolschriften. Klein en groot alles is nodig.

Veel mensen hebben al geholpen om dit centrum te helpen. Maar het kan en mag nog steeds. Graag zelfs.

Elke Euro is belangrijk. Met elke Euro is Sr. Ludovena en ben ik blij.

Mijn rekeningnummer is:

NL26 INGB 0003970344 t.n.v. A.R. Rop onder vermelding van "Voor Kenia"

Naar Stichting Bondo Kids overmaken mag ook. Dit is de Stichting in Zwolle die het centrum financieel en op adviserend gebied ondersteund. De donatie is dan aftrekbaar van de belasting.

Hun rekeningnummer is: NL92 RABO 0397370830 t.n.v. Stichting Bondo Kids onder vermelding van " Voor Ineke naar Kenia". Wanneer je hier naar toe gedoneerd hebt, laat het me dan even weten. Dank.

Tot zover eerst weer.

Veel groeten van mij.

Ineke