INMIDDELS MAG IK HIER ZIJN.

Hoi allemaal,

Nou, daar ben ik dan. Mijn eerste keer weer vanaf hier. En waar moet ik beginnen? Er is eigenlijk al zoveelgebeurt en het leven is hier gewoon zo anders. Minder druk, niet hectisch, niet alles tegelijk, dichter bij de basis van het leven. Fijn om weer te ervaren dat het leven niet zo ingewikkeld in elkaar hoeft te zitten.

Maandag en dinsdag waren hectische dagen en toch ging alles goed. Toch moest ik overal flink mijn hoofd bij houden en in het vliegtuig was slapen no way. Het lukte van geen kanten. Mijn hoofd te vol met van alles wat er misschien nog mis kon gaan. Het begon thuis al. Liet ik mijn huissleutelin de schuurdeur zitten. En daaraan zaten de sleuteltjes van de slotjes van mijn koffers. Onderweg dacht ik steeds: " Als ik bij de douane de koffers maar niet hoef te openen omdat ze daarin iets verdachts zien". Dat lukt dan niet zonder sleutels. Maar dat ging gelukkig allemaal goed. En hier aangekomen was het maar even en de slotjes waren verwijderd door een van de mannen hier. Zorgen om niets. Op Schiphol zou een van mijn koffers iets te zwaar zijn, terwijl ik ze thuis met regelmaat gewogen had. De koffers moest ik daarom inleveren aan de desk. Niet bij een koffer inname machine wat ik normaal altijd doe. Ik dacht even: O wee, flink bijbetalen!?Maar het was geen enkel probleem. Viel dus mee en ik kreeg gelijk mijn instapkaart voor de 2de vlucht. In het vliegtuig had ik drie plekken voor mezelf. Geweldig dacht ik, maar van liggend slapen kwam echt niets. Mijn hoofd tolde vanwege zoveel gedachten. Uit het vliegtuig door de douane. Zou ik nou echt met de eTA voor Kenia {nieuw soort visum met nieuwe regels} langer dan 4 weken in het land mogen blijven?Weer zorgen voor niets want er werd drie maanden in mijn paspoort geschreven. Ik hoefde niets te doen. Toen naar de bagage band. Mijn koffers waren door gelabeld naar Kisumu. Dus de koffers zouden niet op de band moeten liggen maar ze lagen er toch. Kar gepakt , de zware koffers erop en toen naar de National Airport, ongeveer 300 meter lopen. Op naar het 2de vliegtuig. Taxi? taxi? taxi? riepen veel taxichauffeurs onderweg. Ze willen je allemaal ergens naar toe brengen. Op het andere vliegveld stond ik in de Kenia Airways rij op mijn beurt te wachten. Ik had al wel een instapkaart maar ik moest die koffers weer kwijt. Bleek in de verkeerde rij te staan. Ik ging wel vliegen met KQ maar uitgevoerd door een andere maatschappij. Maar het lukte met de koffers, maar toen kwam de vraag welke gate? Het was allemaal slecht aangegeven. Maar na een paar keer vragen en goed rondkijken kwam ik uiteindelijk in het goede vliegtuig terecht. Gelukkig was er voldoende tijd. En daarna was het nog 40 minuten naar Kisumu.

En daar zou ik opgehaald worden. En dat was ook, maar niet direct. JIm kwam met Sr. Ludovena maar ze waren nog even bezig in de stad bleek na een appje. Dan maar wachten dacht ik. Ik maakte me daarover ook geen zorgen, want dat is gewoon Kenia. Je kunt een tijd afspreken maar het wordt altijd anders. Kenian time. Maar ze kwamen en een hartelijk welkom volgde. Heel fijn ze weer te zien. Daarna op naar Kisumu om mijn eerste geld te pinnen. Vervolgens met Sr. Ludovena mijn eerste boodschappen gedaan. Ik had van te voren een briefje gemaakt want als je daar na een doorwaakte nacht loopt is het moeilijk te concentreren. Alles kunnen kopen. Ook gelijk maar 20 pakjes maandverband voor de grote meiden van de beroepsopleiding hier. Andere jaren waren ze daar geweldig blij mee. En toen wilde Sr. Ludovena, vanwege de goedkopere prijs, nog graag naar een markt om grote balen tomaten en uien te kopen. Druk, druk, druk. Ik keek mijn ogen uit ondanks de vermoeidheid.Mooie markt. Heel veel mensen, veel kraampjes. Ik was er nog nooit geweest. Ik heb gelijk de grote baal met tomaten en uien maar zelf betaald. De eerste betaling van het sponsorgeld. En toen eindelijk naar huis over de bekende weg. De helft van de omgeving niet meer gezien. Ineens waren we er bijna. Ik had mijn ogen even dicht gedaan.

Op het centrum aangekomen was er een warm welkom. Zo leuk. Ik was vreselijk moe maar ben toch overal even langs gelopen. Iedereen die ik ken en niet ken gehukt. You are most welkom! Welkom in Kenia! Nice to see you again! Welkom home! Natuurlijk ook even naar de kinderen geweest. Ouid, mijn favoriete boy, blij blij. Daarna heb ik gepoogd een dutje te doen, maar mijn hoofd zat nog steeds vol met indrukken. Toen maar weer opgestaan en mijn koffers uitgepakt. Van het huisje mijn huisje gemaakt. Alles weer op dezelfde plek enz. Wat heb ik toch veel meegenomen! Hopelijk raak ik alles kwijt. Mijn appartement was geheel opgeruimd en prima schoongemaakt. Alle lampen doen het, het toilet kan door getrokken, er komt water uit de kraan, de douche geeft warm water enz. Zelfs een pan, borden en bestek waren klaargelegd. Het is wel eens anders geweest en vaak moet ik nog achter wat dingen maar nu...alles is picobello in orde. En toen kwam ook heel snel mijn maaltijd. Ze hadden voor me gekookt. Een visje, salade van tomaten en ui en beetje koud geworden friet maar alles smaakte. Een visje is hier luxe dus ik was er blij mee. En toen douchen en daarna naar bed en ik sliep om acht uur.

Nu is mijn eerste volle dag al weer bijna voorbij. Vanmorgen samen met medewerkers de dag begonnen met zingen, gebed en Bijbellezing. Dit blijft een prachtige traditie. Sr. Ludovena heette me ook hier welkom en vertelde blij te zijn met mijn komst. Ze zei ook, Ineke is geen visitor but one of us. Dit voelde heel goed. Vanmorgen eerst samen met Edwin mijn telefoon in orde gemaakt. Een Keniase prepay simcard er in, nog wat handelingen, geld er op. En klaar. Ik kan nu appen, internetten met mijn laptop en bellen met mijn Keniase telefoonnummer. En belangrijk, bellen wanneer ik onderweg ben en iemand nodig heb. Daarna de hele dag wat rondgelopen en rondgekeken. Met medewerkers gepraat , met wat kinderen rond gewandeld en nog veel meer. Ondertussen weet ik waaraan ik mijn gesponsorde geld het beste kan uitgeven. Er is zoveel waarbij geholpen kan worden. Het was een fijne en rustige dag. Het leven is hier zo anders. Zo rustig. Zo relaxed. Wat vandaag niet lukt komt morgen wel. Als ik vertel dat ik thuis vaak in de weer ben met mijn auto en dagelijks op de fiets zit zijn ze stomverbaasd. Kun jij auto rijden en fietsen?? En dan praat ik nog niet eens over een een elektrische fiets.Morgen ga ik met Margareth en de wagen van het centrum naar Sondu om de eerste grotere aankopen van het gesponsorde geld te doen. Daarover later meer. Dit verhaal wordt anders weer veel te lang.

En dan toch nog maar weer de vraag:

WIL JE ME HELPEN NYABONDO TE HELPEN ????

Elke Euro wordt besteed. Niemand verdient er een cent aan. Om hulp te kunnen bieden op een plek waar het zo nodig is. Heel graag.

Elke Euro is belangrijk. Met elke Euro is Sr. Ludovena en ben ik blij.

Mijn rekeningnummer is: NL26 INGB 0003970344 t.n.v. A.R. Rop onder vermelding van "Voor Ineke in Kenia"

Naar Stichting Bondo Kids overmaken mag ook. Dit is de Stichting in Zwolle die het centrum financieel en op adviserend gebied ondersteund. De donatie is dan aftrekbaar van de belasting. Hun rekeningnummer is: NL92 RABO 0397370830 t.n.v. Stichting Bondo Kids onder vermelding van " Voor Ineke in Kenia". Wanneer je hier naar toe gedoneerd hebt, laat het me dan even weten.

En allen die die nog steeds bijgedragen hebben, enorm bedankt. Zo blij mee en ik kan er al zoveel mee doen

Het is fijn om terug te zijn. Mijn 2de thuis en zo voelt het ook. Mijn Keniase namen heb ik al weer gehoord. Ze noemen me ook Atieno, dit betekend in de nacht geboren.

En Ineke, Atieno, Mazungu, Mamma, Rop.

Hart groeten van mij uit het hele mooie Kenia.