HET SPONSORGELD WORDT UITGEGEVEN.

Hallo allemaal,

Afgelopen week ben ik met Zacharias van de orthopedische workshop en Jim naar Sondu geweest om materialen te kopen voor het maken van o.a. krukken en looprekjes. Er was totaal geen voorraad meer en ook hier vroegen ze mij om te helpen. De krukken en looprekken zullen gebruikt worden door kinderen van buiten die hier komen voor revalidatie. Alles is gekocht in dezelfde winkel. Alle ijzerwaren werden bovenop onze wagen geladen en toen gingen de anderen weer terug. Ik ging nog even verder op zoek naar crocs schoenen voor een van 'mijn' kinderen. Faith heeft nu veel te grote aan en kan wel met twee maten minder toe. Dat lukte prima. Voor 250 Ksh is 1,65 Euro. Heel goed te doen he. Ook kocht ik een paar nieuwe onderbroekjes. Die ze nu nog aan heeft zijn van lang geleden. Faith heeft nauwelijks een thuis en blijkt in haar jonge jaren al veel narigheid mee gemaakt te hebben. Daardoor is ze schichtig en en een beetje bang geworden. Ik probeer extra lief voor haar te zijn. Dit kind heeft vertrouwen nodig en hartelijkheid.

Daags erna was een drukke dag voor mijn portemonnee. Inmiddels had ik genoeg geld kunnen pinnen om materialen voor het centrum Nyabondo te kopen. Ik ging daarvoor de afgelopen weken vrijwel dagelijks naar Sondu om elke keer bij de bank het maximum bedrag te pinnen. Ja en pinnen kost geld. Maar deze kosten zijn voor mezelf en worden niet afgetrokken van het sponsorgeld. Dus gingen we vandaag opnieuw op pad naar Kisumu. Sr. Ludovena , Jim en mijzelf. Kopen en kopen. Dat is toch wel heel mooi als het kan. Eerst 4 grote rollen covermateriaal voor de matrassen van de meiden van de Vocational training. (soort van beroepsopleiding) De hoezen van hun matrassen zijn heel slecht en heel nodig aan vervanging toe. Vorig jaar kocht ik rollen van hetzelfde materiaal voor de matrassen van 'mijn' kinderen. Nu zijn dus de matrassen van de grote meiden aan de beurt. Ook moeten een aantal stoeltjes van de kinderen gerepareerd worden. Ook die zijn gemaakt van hetzelfde materiaal maar dit laat na jaren gebruik los en gaat stuk.

In dezelfde winkel kochten we grote rechthoekige stukken schuimrubber voor het maken en repareren van de kinderstoeltjes en meer.Alles werd op het dak van onze wagen gehesen.En daarbij is dan ook weer blauwe verf nodig om het nieuw gemaakte af te maken en voor repair. Deze verf wordt tevens gebruikt voor de looprekjes en krukken.

En we kochten materialen om muskieten netten van te naaien. Dat is veel goedkoper als het aanschaffen van complete klare netten. Hier op het centrum kunnen ze genaaid worden door teacher Beatrice en een paar van haar leerlingen.De oude netten zijn stuk en kunnen niet meer gerepareerd worden. En ze zijn nodig omdat malaria hier nog steeds voorkomt. Ik ben gezegend met een tablet per week om te voorkomen dat ik het krijg. Hier hebben ze dat niet. Sr. Ludovena had recent malaria en was daardoor een poosje erg ziek. Gelukkig is ze weer hersteld.

Daarna op pad naar een andere winkel om veel wol te kopen voor met maken van truien met de breimachine. Blauwe en donkerrode wol in de schooltrui kleuren. Blauw voor de kinderen en rood voor de meiden van de Vocational training. Vorig jaar kocht ik blauwe schooltruien voor de kinderen. Sommige zijn alweer aan vervanging toe. Hopelijk kunnen ze die nu met de breimachine breien.

Daarna haalden we de bestelde medicatie op. Een groot aantal grote dozen vol. Vlak voor dat ik hier naar toe kwam stortte ik via Bondokids een groot bedrag aan Euro's. Voor het kopen van voedsel en medicijnen. Ik hoef daarom niet al het gesponsorde geld hier op te nemen. Ze hebben voor dat geld toen vrijwel direct medicatie besteld. Ook kochten ze na ontvangst heel snel mais. want dat bleek hier zo goed als op te zijn. En mais is hier echt nodig want daar wordt ughali van gemaakt. En ughal is een mais brei wat ze vrijwel elke dag eten. Ik vind het echt niet lekker, maar hier zijn ze er gek op. Elke Keniaan is er gek op.

En we kochten 20 dekens. Mooie grote voor 800 Ksh per stuk. Dat is omgerekend 5Euro voor zo'n mooie deken. Wie doet je wat. Sommige oude dekens zijn echt aan vervanging toe want ze worden met regelmaat gewassen omdat de kinderen ook bijna allemaal incontinent zijn.

Ondertussen was de wagen vol en was het al een gat in de dag. Jim moest nog ergens heen en ging ook gelijk eten. Ik ging gezellig met Sr. Ludovena naar het Java House. Een restaurant in het centrum van Kisumu waar toeristen en Kenianen komen. Veilig eten dus. Voor een glas verse jus een tosti met kaas en tomaat. Lekker na twee weken geen kaas te hebben gehad. Het was leuk en gezellig. Sr. Ludovena vertelde heel veel over de ontstaansgeschiedenis van Nyabondo, het Centrum. Het was heel bijzonder het hele verhaal te horen. Het blijkt dat zij als jonge non van de Orde van St. Anna al aan het centrum verbonden was maar toen als teacher in de Vocational training werkte. Sinds 2002 is ze hier hoofd van het centrum geworden. De priester die het centrum namens de Katholieke Kerk in 1963 heeft laten bouwen is een Nederlander. Hij was zeer geliefd. Stierf jong en ligt in Ahero bij de kerk waar hij priester was begraven. Omdat we op de terugweg toch Ahero passeerden wilde Sr. Ludovena mij graag het graf laten zien. Een mooi graf nog steeds overladen met echte bloemen.

Weer een prachtige dag en ik kwam bijna met een lege knip thuis. Alles wat vandaag gekocht is, is betaald met het gesponsorde geld. Dank allen die dit hebben mogelijk gemaakt. Ook namens de mensen van de orthopedische workshop, de Vacational training en Sr. Ludovena.Nu is het weer elke dag naar Sondu gaan om opnieuw te pinnen. Om later materialen voor lakens en (schoolkleding) kleding voor de kinderen te kunnen kopen. Lakens worden hier veel gewassen en worden dun en gaan stuk. De kleding is hier en daar ook aan vervanging toe.

Voor morgenavond ben ik uitgenodigd om in het kloostergebouw met de zusters van de Orde van St Anna te komen eten. Er wonen momenteel zes zusters. Dit klooster is in de jaren zestig hier op het centrum gebouwd omdat veel jonge zusters van de Orde van St. Anna hier toendertijd werkten. Nu werkt alleen Sr. Ludovena nog op het centrum. De overige zusters uit het klooster werken in de omgeving. Anderen werken door heel Kenia. Na het eten gaan we morgenavond Zuster Vita in Nederland bellen. Zij is van dezelfde Orde en woonde in Oudenbosch, maar momenteel samen met de nog overgebleven zusters in een verzorgingshuis in Roosendaal. De Orde van St. Anna is nl ontstaan in Nederland. Al voor 1963 zijn er Nederlandse zusters naar Kenia vertrokken om hier deze Orde tot bloei te laten komen. En dat is gelukt. Hier groeit deze Orde dus alleen maar. In Nederlandneemt het af en zijn er alleen nog maar een aantal oudere zusters. Zr. Vita was een van de zusters die toendertijd naar Kenia vertrok. Zij is na iets van 20 jaar terug gegaan naar Nederland, maar mist het leven hier nog steeds. Zr. Vita nam als oudere zuster Sr. Ludovena onder haar hoede.Zodoende kennen ze elkaar goed en missen elkaar. Omdat Sr. Ludovena steeds over de ander sprak ben ik haar in Oudenbosch op gaan zoeken. Ik wist geen adres en geen telefoonnummer, maar vond haar na hier een daar vragen. Ik heb contact gezocht en vertelt wie ik was en al snel was het ijs gebroken. Nu ga ik elk jaar even naar haar toe. En als ik hier in Nyabondo ben moet er gebeld worden en bijgepraat.

En dat zijn dan weer heel veel verhalen. Nu zit ik even te relaxen. Daarnet op het marktje dichtbij ook nog een paar nieuwe crocs voor Obado van rond 9 jaar gekocht. De crocs die hij aan heeft zijn veel te klein geworden. Hij is er blij mee. Vanmorgen weer met alle kinderen een voor een in een rolstoel rond gewandeld. Er zijn nu ook 2 kinderen die goed kunnen lopen. En elke keer lopen ze het rondje mee en genieten ervan. Daarna weer geholpen bij de lunch. Er moeten zes kinderen met eten geholpen worden. Helaas kunnen ze het niet zelf. De grote slabben die inmiddels genaaid zijn komen heelgoed van pas. Vervolgens ben ik naar de meiden van de training gedaan om nog een poosje samen te kleuren. Ze doen het heel graag. Mijn kleurpotloden komen heel goed van pas. Nu zit ik op bed dit verhaal af te maken. Het gaat me nog steeds heel goed. Inmiddels zijn er al 2 weken voorbij. Weken waarin ik heel veel heb mogen en kunnen doen. Veel voor anderen heb mogen betekenen. Veel met hulp van mijn sponsors. Enorm bedankt allen. Ik kijk er met dankbaarheid op terug.

Morgenmiddag ga ik met Alice naar Evalien en haar gezin. Zij werkte lang geleden als verzorgster van de kinderen hier op het centrum. Een van haar kinderen is naar mij vernoemd. En daar wil ik natuurlijk graag even naar toe.

Maandag ga ik met Edwin naar Kisumu. We hebben daar afgesproken met Eddy. Eddy loopt met krukken en werd lang geleden hier op het centrum verzorgd en ging hier naar school. Ik ken Eddy van mijn eerste jaren hier. Via FB kwam hij er achter dat ik weer in Kenia ben. Edwin kent hem ook en het is leuk hem samen weer te zien. Ik ben heel benieuwd.

Dinsdag gaan we denk ik naar Kissi, hier wat verder vandaan, om de laatste spullen voor de orthopedische workshop te kopen.

Woensdag wil ik graag met Alice naar de grote markt in Sondu om 2de hands fleece truien voor de kinderen te kopen die ze in het weekend kunnen dragen. Lang geleden deed ik dat ook. Voor ieder een mooie kleurige fleece. Ben benieuw of het nu weer lukt. Over dit alles later meer.

Veel groetjes van mij,

Ineke